Het klinkt je misschien vreemd in de oren, maar een kind van deze leeftijd kan nog niet stout zijn. Simpelweg omdat hij niet begrijpt wat verbieden is. Hij weet wel dat jij altijd ‘mag niet’ roept als hij aan de stereo zit. Soms zal hij je zelfs lachend aankijken, terwijl hij op je reactie wacht. Maar hij verbindt aan jouw woorden niet de conclusie dat de stereo verboden terrein is. Hij kan daarom niet bewust ongehoorzaam zijn. Boos worden heeft dan ook geen zin, consequent verbieden wel.

Dichtbij verbieden

Ga naar je dreumes toe als je iets verbiedt. Een vermaning die vanuit de deuropening geroepen wordt, komt niét aan. Een stelregel is: je kunt communiceren over de afstand in meters, die gelijk is aan de leeftijd van een kind. Dus voor een eenjarige moet je binnen een meter afstand staan, een driejarige binnen drie meter, en zo verder.

Goed voorbeeld

Je dreumes adoreert zijn ouders op deze leeftijd. Het liefst loopt hij de hele dag achter hen aan. Hij leert door jullie gedrag te imiteren. Wees je daarvan bewust en geef het goede voorbeeld. Maak gebruik van zijn imitatiedrang. Zo kunnen jullie samen de kamer stoffen of samen tandenpoetsen.

Praten

Het lijkt wel of je dreumes iedere dag een nieuw woordje leert. En dat klopt: in deze fase wordt de woordenschat van je kind razendsnel uitgebreid. Hij begrijpt zelfs al veel meer dan hij zelf kan zeggen. Praat veel met je kind, ook over jullie dagelijkse bezigheden. Gebruik daarbij geen gebroken peutertaaltje. Praat in volledige, niet te ingewikkelde zinnen en gebruik eenvoudige begrippen. En verbeter je kind niet voortdurend.

Snelheid

Kruipen en optrekken. Je kind is er druk mee. Hij is overal net ietsje sneller dan jij en dat alleen is al een leuk spelletje. Lopen langs de (inmiddels bijna lege) salontafel is geen uitdaging meer. Van de tafel naar de bank, zonder te vallen, is dat wel. Net als stappen achter een loopwagentje of aan papa’s hand. Bij opstaan hoort vallen. Aangezien je kind nog worstelt met zijn evenwicht, kan dat af en toe een bult en tranen opleveren.

Het eerste stapje

Op een onbewaakt moment gebeurt het: je kind laat de tafel los en zet twee stapjes voor hij in jouw armen zakt. Hij loopt! Of hij het met getuigen of een videocamera erbij meteen herhaalt, is de vraag. Soms duurt het een dag en probeert hij het weer. Maar als hij eenmaal doorheeft hoe het moet, zit hij nauwelijks meer stil. Echt stabiel ziet het er niet uit. In het begint struikelt hij over zijn eigen voeten, vliegt hij uit de bocht of loopt in zijn enthousiasme ergens tegenaan. Geen punt, met de dag wordt zijn techniek beter. En met de dag wordt jouw reactievermogen sneller.