Verdriet

Je kindje is verdrietig. Omdat het pijn heeft, een ander kind speelgoed heeft afgepakt of omdat zijn konijn is doodgegaan. Als ouder wil je je kind het liefst voor verdriet behoeden. Verdriet voelen hoort echter bij de ontwikkeling van je zoon of dochter. Je kind leert om te gaan met tegenslagen en zijn gevoelens te uiten.

Serieus nemen

Soms lijkt de reden voor het kinderverdrietig pietluttig. Toch is het belangrijk om jezelf te realiseren dat het verdriet op dat moment groot is. Daarom is het ook goed om het verdriet serieus te nemen. Natuurlijk leer je je je kind ook zijn verdriet te relativeren.

Doe er iets mee

Wat de reden van het verdriet van je kind ook is, het kan grote gevolgen hebben voor het leventje van je kind. De oorzaak van het verdriet kan het leven aardig op de kop zetten en daarmee een hoop onrust bij je kind teweeg brengen. Dit geldt zeker als er in de toekomst een hoop onzekerheid zal zijn, bijvoorbeeld bij een toekomstige echtscheiding, verhuizing of ziekte of dood van een familielid. Je kind kan moeite krijgen met bijvoorbeeld afscheid nemen. Ook kan zijn concentratie afnemen. Dit heeft dan weer gevolgen voor zijn leerprestaties. Verdriet kan ook negatieve effecten hebben op het zelfvertrouwen of het onderhouden van zijn sociale contacten. Een kind dat niet goed in zijn vel zit, is voor andere kinderen geen leuke speelkameraad. Vervolgens kan je kind meer in een isolement terecht komen en dat is weer reden tot meer verdriet. Het is dus belangrijk om op tijd het verdriet te (h)erkennen en er iets mee te doen.

Hoe zie je dat je kind verdrietig is?

Hoe een kind zijn verdriet laat zien, is in de eerste plaats afhankelijk van zijn leeftijd. Een baby zal huilen, omdat dit de enige manier is waarop hij zijn onvrede duidelijk kan maken. Een vieze luier, geknuffeld willen worden of pijn: huilen heeft het meeste effect. Later komen er meer manieren bij waarop je kind zijn verdriet kan uiten. Sommige kinderen huilen veel, andere vragen om extra aandacht of worden heel dwars. Er zijn ook kinderen bij wie je bijna niet merkt dat ze verdrietig zijn: ze houden hun gevoelens bij zich om de omgeving er maar niet mee te belasten. Bij sommigen uit het verdriet zich in lichamelijke klachten. Het is dan ook belangrijk om alert te zijn op veranderingen in gedrag en lichamelijk functioneren.

Hoe kun je omgaan met het verdriet van je kind?


Er zijn weinig standaardtips te geven, omdat kinderverdriet zoveel verschillende oorzaken kan hebben. Een kind dat verdrietig is omdat zijn beste vriendje gaat verhuizen, heeft een andere benadering nodig dan een kind dat zojuist heeft gehoord dat zijn ouders gaan scheiden. Het is in ieder geval belangrijk om je kind serieus te nemen. Kijk samen naar een manier om het verdriet een plek te geven: een tekening maken of een afspraak maken om samen naar het vriendje te gaan of het graf van zijn opa. Een boekje voorlezen of plaatjes kijken over het onderwerp biedt vaak ook een prima ingang om over het onderwerp te praten.

Ben er voor je kind

Hoe jong of oud je kind ook is, zorg ervoor dat je kind weet dat je er bent door hem of haar te troosten, te knuffelen, naar hem of haar te luisteren en benoem dit. Je kunt ook zelf het onderwerp ter sprake brengen. Dat kan op allerlei momenten: tijdens het fietsen, bij het naar bed brengen of als jullie samen boodschappen doen: “Oma hield zo van bruine bonen, zullen we dat deze week weer eens eten?” Zo geef je je kind de gelegenheid om over zijn gevoel te praten terwijl jullie ook wat anders doen. Er is dan niet direct oogcontact en dit kan het gemakkelijker maken voor je kind.

Verdriet is niet leuk. Verdriet brengt nare gevoelens met zich mee en kan grote gevolgen hebben. Verdriet hoort echter bij het leven. Probeer dit naar je kind over te brengen, zodat hij zijn verdriet een plaatsje kan geven.