column van een jongere

Vanaf nu kunt u met enige regelmaat iets lezen uit de dagelijkse beslommeringen van een jongere.

Gewoon alledaagse dingen, die meestal heel herkenbaar zijn.

Als u wilt mag u natuurlijk ook reageren via de mail:

j.j.klein-seine@hetkennisweb.nl

Veel leesplezier.



Verhuizen van Amsterdam naar Zwolle                    oktober 2011


Ik ben stil en luister veel, maar soms krijg je iets te horen wat je helemaal niet wíl horen. Bijvoorbeeld dat het internaat waar je 6 jaar op hebt gezeten er mee stopt en dicht gaat. Opeens moet je heel ergens anders heen.

 

Ik ben Verena Danser 13 jaar, en ik woonde tot voor kort op een internaat in Amsterdam. Een internaat voor schipperskinderen. Ik zit er op omdat mijn ouders binnenvaartschippers zijn, en ik alsnog naar school moet. Ik zat daar met vijf kinderen (mezelf meegerekend). Wat op zich al erg weinig is voor een internaat. Op z'n hoogst hadden we er zeven op zitten. Ik zat in de eerste klas, samen met mijn twee vriendinnen, die ik al van de basisschool kende. Ik vond het allemaal leuk. School... Naja, dat vind ik niet erg of zo, dus het zat wel goed. Toen, op de helft van het jaar, kreeg ik ineens te horen dat het internaat ging sluiten. Dit kwam omdat er een gezin af ging. En dat gezin had drie kinderen op het internaat zitten. Toen bleven we achter met z'n tweeën, een jongen en ik. Gelukkig bleef het internaat het schooljaar gewoon open, zodat we niet halsoverkop van school en alles moesten wisselen. Alle tijd om gedag te zeggen. Eigenlijk zaten we er wel al op te wachten. Ik bedoel, vijf kinderen is echt weinig. Maar als je het dan te horen krijgt is het toch even wat anders.

Je moet weg van alles wat je kent. Het was even slikken, maar raar genoeg (vind ik) keek ik er niet echt tegen op. Waar ik heen ging was niet zo moeilijk. Dat wisten we al. Ik zou naar Zwolle gaan. Het internaat daar natuurlijk.

Ik heb daar familie op het internaat en erbuiten, en mijn ouders (vooral mijn vader) heeft er heel veel kennissen. Schippers. Het was heel iets anders.

Ik ging van vijf, naar tachtig kinderen. Alles was groter. Ik kwam in een groep terecht met elf kinderen. We hebben een centrale keuken, waar al het eten klaargemaakt wordt. En meer van die dingen die ik niet gewend was. Maar al met al vind ik het hier wel leuk. Amsterdam is groot. En Zwolle is een stuk kleiner. Er ligt veel meer binnen handbereik. De school is veel dichterbij, en de klas is aardig. Buiten schooltijd heb ik nu keyboard les en zit ik op een koor. De groep is gezellig. En als het te druk wordt heb ik mijn eigen kamer. Natuurlijk mis ik mijn vriendinnen uit Amsterdam. Dat blijft, maar die heb ik een paar weekenden geleden opgezocht. Als je dat regelmatig blijft doen valt het allemaal wel mee. Ik zit hier wel goed.


Verena. 

 


Kampweekend                                                           juli 2011

 

Dus, De Sloep ging op kamp… Wat een avontuur, maar we hebben het weer overleefd. We hadden als thema: “Wie is de Mol” Ja wie is de Mol? Daar moesten wij natuurlijk achter zien te komen. En dat was nog niet zo heel erg makkelijk, want de Mol was heel erg slim! De Mol heeft namelijk iedereen laten denken dat Valentino de Mol was.. Maar dat was uiteraard niet zo. Vrijdag hebben we allerlei spelletjes gedaan die te maken hadden met het Mol spel. En in de avond hadden we een dropping, waar bijna iedereen overigens in z’n broek scheet van angst.. (in mijn groepje dan) Zaterdag gingen we survivallen, ze moesten eerst vanaf ong. 13 meter naar een trapeze toe springen. En daarna een vrije val doen vanaf ong. 15 meter. We moesten natuurlijk van die rare enge pakjes aan.. en alleen die pakjes bevielen me al niet.. Maar goed, daarna moesten we een parcours afleggen in de bomen, in duo’s. Vlak daarvoor moesten we van klein naar groot gaan staan. En 3x raden waar ik stond… Als 3de… Juist aan de kant van de kleine mensen… maar dus, dat was omdat de kleinste dan met de grootste ging, en zo weer verder. Zaterdagavond kwamen we erachter wie de Mol was. Doordat we foto’s te zien kregen uit de slaapkamer van de Mol. Eerst kregen we 4 foto’s te zien, en daaruit konden we niet echt opmaken wie het nou precies was. Toen kregen we de laatste foto erbij, en daaruit kon iedereen weten wie het nou uiteindelijk was. En ze heeft het heel goed gespeeld! Niemand heeft haar maar een seconde verdacht. Ons kamp was geslaagd! En het was echt een leuke afsluiting van het jaar !

 

Gr. Caroline.

 

 Haai!                                                             maart 2011                                       

 

Kunstmin was zo leuk! Ik moest natuurlijk dansen, en de dans is goed gegaan! We waren natuurlijk heel erg zenuwachtig, maar dat was het wel waard! Al de acteurs deden het geweldig! En de schmink was ook zo geweldig! Wij waren natuurlijk giraffen dus onze schmink was niet zo heel erg moeilijk te doen, maar het was echt heel mooi! We hebben allemaal hele leuke complimentjes gekregen! Verder was de dag helemaal geslaagd!

 

Maar dus ik heb lang zitten nadenken over een onderwerp voor dit stukje..

En ik heb wel iets gevonden.. Ik hoorde laatst van iemand dat ik een soort van veel te veel over heb voor mijn vrienden.. ja ergens is dat ook wel zo dacht ik later... Ik zet altijd mijn vrienden op de eerste plek.. En ik weet ergens ook wel dat dat niet goed is, want dan zal er een dag komen, dat ik instort.

En dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Diezelfde persoon kwam later naar me toe met het zinnetje ;

If you live to please the others, everyone will love you... except yourself !

Het betekend : als je leeft om het iedereen naar zijn zin te laten krijgen, dan zal iedereen van je houden, behalve jijzelf !

Nu, heb ik nog steeds zoiets van, "ik zou alles doen voor mijn vrienden" maar ik ga het anders doen. Ik ga eerst voor mezelf zorgen! Het gaat me veel moeite kosten om dit echt toe te passen, maar het gaat me zeker lukken! Met een beetje hulp kom ik er wel !

 

Wat ik hier dus mee wil zeggen ; zet jezelf op de eerste plaats, want al doe je dat niet, dan ga je het niet redden! je moet zorgen dat je zelf eerst lekker in je vel zit, voordat je iemand anders gaat helpen, anders help je die ander ook niet!

 

Hiermee wordt ik nu elke ochtend wakker, en het is nog steeds moeilijk om toe te passen. Maar op een dag kan ik in de spiegel kijken, en tegen mezelf zeggen ;dat ik toch echt mezelf op de eerste plaats heb gezet.. en dat ik daarna pas iemand anders heb kunnen helpen!

 

Dit was best een heftig onderwerp.. volgende keer zal het wat luchtiger worden!

Maar ik wilde dit gewoon gezegd hebben! Je leeft maar 1 keer dus maak daar het beste van !

 

 

x Caroline!

 

 

Having the time of my life!               januari 2011

 

Ja Kunstmin gaat er weer aankomen. Iedereen is zo exciting (opgewonden) ! En natuurlijk doe ik ook mee. Wat doe ik? Ik dans. Ja ja dat gaat echt goed komen. Onze dans heet de Giraffendans. En ja je raadt het natuurlijk al, we moeten met een giraffennek op ons hoofd rondlopen... Dat gaat goed komen... hahaha.

 

Voor de mensen die niet weten wat Kunstmin is.. Kunstmin is een gebouw waar twee internaten, De Meerpaal en De Singel, een musical gaan opvoeren.

Deze keer is het toneelstuk The Lion King.

 

Dus dat gaat helemaal goed komen. Het is alleen een beetje jammer dat het dit jaar de laatste keer is. Dus de mensen van De Singel willen het helemaal perfect hebben. Dat is natuurlijk hartstikke logisch, maar wij zijn geen ervaren acteurs! Wij zijn kinderen/jongeren van 6 tot ong. 17 jaar! Dus een foutje mag er echt wel eens een keertje tussen zitten. Nou snap ik ook wel dat het heeeeeel moeilijk is om ons in de hand te houden, ik bedoel maar, ik ga niet ontkennen dat wij af en toe een beetje lastig zijn... hihi. Maar je mag ons echt wel behandelen als jongeren, want zoals ik al zei we zijn geen echte ervaren acteurs. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat wij het niet leuk vinden om complimentjes in ontvangst te nemen. Dat vinden we dan wel weer leuk om te horen. Want we doen het natuurlijk wel voor u als toeschouwers.

Dus een complimentje mag wel hoor... hihi.

Maar de Kunstmin gaat helemaal goed komen, en schroom natuurlijk niet om ons een heel groot en luid applaus te geven, en natuurlijk vooral voor de giraffendans.

Want dat is natuurlijk dé sensatie van de musical. Oké laat maar... de acteurs zijn ook goed. Het komt goed!

 

En dan is er natuurlijk ook nog school... ja naast Kunstmin moet je daar natuurlijk ook nog rekening mee h0uden.. Hallo! We hebben ook nog een sociaal leven hoor! En dat is veel belangrijker in onze ogen. Oké dat was een grapje, maar dat maakt niet dat we het niet heel druk hebben met alles. Ik bedoel maar Kunstmin, school, vrienden, een heel lief vriendje en dan moeten we ook nog gezellig doen op het internaat.. hahaha het is altijd gezellig op internaat hoor! Daar hoeven we natuurlijk geen moeite voor te doen.

 

Het is wel een beetje jammer dat sommige mensen die gewoon in een huis wonen redelijk negatief denken over een internaat zoals de onze. Het gaat meestal om het woord "internaat". Waarschijnlijk denken deze mensen dan dat we probleemkinderen zijn of zo. Maar dat is totaal niet het geval. Wij zijn eigenlijk precies hetzelfde als de mensen die gewoon in een huis wonen bij hun ouders. Alleen moeten wij elke vrijdag opgehaald worden om naar ons schip toe te gaan, en elke zondagavond weer terug gebracht worden om weer naar het internaat te gaan, om naar school te kunnen. Eigenlijk is een Schippersinternaat heel slim en handig. Want als dat er niet was.. dan zouden wij schipperskinderen niet naar school kunnen. En door het Schippersinternaat kunnen wij dat dus wel. En dat is toch wel heel fijn. Zo kunnen wij net zo'n leven leiden als alle mensen die in een huis wonen. En dan loop ik af en toe wel eens te schelden op het internaat, maar eigenlijk ben ik best wel blij dat ik op dit internaat terecht kon. Anders had ik nooit zulke lieve vrienden, en lieve mensen ontmoet.

 

Volgende maand vertel ik over hoe de musical is gegaan, en hoe de generale repetitie is gegaan.

 

Groetjes,

Caroline Goudriaan